İki şey, kalitesiz insan özelliğidir:

1) Şikâyetçi tavır;

2) Dedikodu.

İki şey, çözümsüz görünen problemleri çözer:

1) Bakış açısını değiştirmek;

2) Kendisini karşısındakinin yerine koymak.

İki şey, yanlış yapmanı engeller:

1) Şahıs ve olayları akıl ve kalp süzgecinden geçirmek.

2) Hak yememek.

İki şey, kişiyi gözden düşürür:

1) Demagoji (Lâf kalabalığı);

2) Kendini vazgeçilmez gibi görmek.

İki şey insanı nitelikli yapar:

1) İradesine hâkim olmak;

2) Uyumlu davranmak.

İki şey geri bırakır:

1) Kararsızlık;

2) Cesaretsizlik.

İki şey başarının sırrıdır:

1) Ustalığı ustalardan öğrenmek;

2) Kendini sürekli yenilemek.

İki şey milyonlarca insandan sizi ayırır:

1) Sorunun değil, çözümün parçası olmak;

2) Hayata ve her şeye orijinal bir bakış açısıyla

yaklaşabilmek.

İki şeyin değeri kaybedince anlaşılır:

1) Anne;

2) Baba.

İki şey geri alınmaz:

1) Geçen zaman;

2) Söylenen söz.

İki şey, “hayatta önemli olan her şey” içindir:

1) Nefes alabilmek;

2) Nefes verebilmek

(Alıntı)